User Profile

Customize

afritimal

Add Friend
Add Note
Track User
Send Message
Send V-Gift

"Często prowadzę długie rozmowy sam ze sobą i jestem przy tym tak mądry,

że czasami nie rozumiem ani jednego słowa z tego, co mówię"

Created on 2008-11-10 21:05:56 (#17125075), last updated 2009-11-29

47 comments received, 280 comments posted

Plus Account [Gift]

11 Journal Entries, 37 Tags, 0 Memories, <10 ScrapBook Files, 0 Virtual Gifts, 15 Userpics

Basic Info

Name:	afritimal
Birthdate:	08-18
Location:	Poland

Bio

about me

Kiedyś modne było zamieszczanie w profilach zapewnień o własnej aspołeczności, wredocie i złośliwości. Teraz coraz częściej natykam się na oświadczenie: „jestem zwyczajna”. A ja nie jestem. Bo nie. Bo chcę święcie wierzyć, że nie ma zwyczajnych ludzi. Nawet koleżanki mojej matki ― te same, które przed wejściem do domu pedantycznie układają buty w rządkach ― mają w sobie coś niezwykłego. Bo srsly, kto normalny przez pół godziny myje foliówki płynem do mycia naczyń? I po co?

Nie mam pojęcia, czego chcielibyście się o mnie dowiedzieć, ale, szczerze mówiąc, niewiele mnie to obchodzi. Intymne pytania zostawimy na kolejny etapy naszej znajomości. Zamiast tego przedstawię Wam subiektywny, płaski i bardzo nieprawdziwy obraz samej siebie. Jak to na profilach zwykle bywa.

A gdyby ta moja pisanina Was znudziła, zawsze możecie nacisnąć ten mały, czarny krzyżyk na górze ekranu, po prawej stronie. Nie będzie mi przykro, bo nigdy się o tym nie dowiem.

~~ooOoo~~

Lubię czerwony kolor. I duże kolczyki. I lizać sól lubię. Taką zwyczajną, niejodowaną, bo jod pozostawia gorzki posmak na języku. Mam za dużo zainteresowań i za mało czasu. Patrzę właśnie na swoją różową ścianę i wiszącą na niej ogromną, przepiękną, drewnianą maskę diabła, w której usta jeden ze znajomych mojej matki wstawił protezę. I tak stoi. Proteza, nie maska. Nawet ciekawie wygląda. Po co to piszę? Bo jestem ciekawa Waszej reakcji. Roześmiejecie się? Stwierdzicie, że się wygłupiam? A może wzruszycie ramionami, skrzywicie się i uznacie to za przejaw złego gustu? Prowokować ludzi też lubię. Nawet tak delikatnie. I jeszcze lubię, kiedy ludzie uważają, że jestem inteligentna, nawet jeśli wiem, że tak naprawdę to ze mnie dno i kilogram mułu. I nigdy nie miałam kaca, o! I tak naprawdę egzystuję zamiast żyć, ale to już jakby inna kwestia. Czasami lubię też fałszywych ludzi. Bo fałsz bywa lepszy od szczerości, a z takich przytulaśnych, do―rany―przyłóż altruistów nie wiadomo co wylezie. Lubię smak nocnego powietrza i zapach skoszonej trawy. Wyławiam żaby z ogrodowej piwnicy, bo same nie potrafią wyjść. I potrafię zatrzymać się na środku drogi, żeby przenieść gąsienicę z asfaltu na trawę. Lubię wtedy myśleć, że to dobry uczynek, ale oczekuję od losu zapłaty. Panicznie boję się os.

~~ooOoo~~

Nie znoszę nieestetycznych potraw i powoli przekonuję się do motyli. I czekolady jeszcze nie lubię. Takiej słodkiej, bo gorzką to i owszem. I ludzi nie lubię. Czasami. Niezbyt często. Chciałabym być idealna i wkurza mnie, że nie potrafię. Łatwo dostaję ataku szału i mogłabym wtedy skopać cały świat. Ale nie kopię, bo ojciec ciężko stłukł sobie kiedyś w ten sposób palec u nogi na błotniku samochodu. Nie potrafię rano wstawać. I jestem leniwa. Bardzo, bardzo leniwa. I nie umiałabym żyć bez książek. I bez herbaty też.